Gdy popołudniowe słońce nad stolicą Meksyku zaczyna ustępować miejsca zmierzchowi, w bocznych uliczkach historycznego centrum i artystycznej dzielnicy Roma zapalają się pierwsze świece. Zapach palonego copalu – świętej żywicy Azteków – miesza się tu z aromatem mocnej, parzonej z cynamonem cafe de olla. Na drewnianych stołach lądują talie kart. To nie jest zwykła rozrywka; to meksykańska codzienność, w której sacrum i profanum, nauka i magia od stuleci dzielą tę samą przestrzeń. Od renesansowych dworów do Nowej Hiszpanii Historia tarota nie zaczyna się w Mezoameryce (ani jak niektórzy myślą w starożytnym Egipcie!), lecz na renesansowych dworach północnych Włoch w XV wieku, gdzie karty Tarocchi służyły jako wyrafinowana gra dla arystokracji, pełna…